Με τις καταθέσεις συγγενών των θυμάτων συνεχίστηκε η δίκη για την τραγωδία των Τεμπών, με την κατάσταση του ελληνικού σιδηροδρόμου πριν από τη μοιραία σύγκρουση να βρίσκεται στο επίκεντρο. Από το βήμα του δικαστηρίου διατυπώθηκαν καταγγελίες για σοβαρές ελλείψεις στα συστήματα ασφαλείας και για προβλήματα που, σύμφωνα με τους συγγενείς, είχαν γίνει γνωστά στην πολιτική ηγεσία του αρμόδιου υπουργείου.
Η διαδικασία της 36ης δικασίμου ξεκίνησε με την κατάθεση του Λυσίμαχου Παπάζογλου, πατέρα του 22χρονου Γιώργου Παπάζογλου, ο οποίος έχασε τη ζωή του στη σύγκρουση των δύο αμαξοστοιχιών. Ο ίδιος αναφέρθηκε στην εικόνα που παρουσίαζε το σιδηροδρομικό δίκτυο πριν από το δυστύχημα, υποστηρίζοντας ότι οι ελλείψεις στα συστήματα ασφαλείας ήταν γνωστές και ότι σχετική ενημέρωση είχε φτάσει στους αρμόδιους υπουργούς.
Στην κατάθεσή του έκανε ιδιαίτερη αναφορά στην τηλεδιοίκηση και στα ζητήματα ασφαλούς λειτουργίας του δικτύου. Όπως υποστήριξε, υπήρχαν έγγραφα, επιστολές και ηλεκτρονική αλληλογραφία που αποτύπωναν τα προβλήματα, ενώ έθεσε υπό αμφισβήτηση και την εικόνα περί πλήρους ασφάλειας του σιδηροδρόμου που είχε παρουσιαστεί πριν από την τραγωδία.
Ιδιαίτερο μέρος της κατάθεσης αφορούσε και την πυρόσφαιρα που ακολούθησε τη σύγκρουση των δύο τρένων. Ο πατέρας του θύματος εξέφρασε τη διαφωνία του με την απόδοση του φαινομένου στα έλαια σιλικόνης και ζήτησε να εξεταστούν περαιτέρω τα δεδομένα γύρω από την έκρηξη και τη φωτιά που ακολούθησε.
Παράλληλα, έθεσε ζητήματα σχετικά με τις παρεμβάσεις που έγιναν στον χώρο του δυστυχήματος μετά τη σύγκρουση, υποστηρίζοντας ότι η διαχείριση του πεδίου δημιούργησε επιπλέον ερωτήματα για την πλήρη διερεύνηση της υπόθεσης.
Ακολούθησε η κατάθεση της μητέρας του 22χρονου, Δέσποινας Γκανίδου, η οποία μίλησε για τις τελευταίες στιγμές του παιδιού της και για την ανάγκη να αποσαφηνιστούν όλες οι συνθήκες που οδήγησαν στην τραγωδία.
Στη συνέχεια κατέθεσαν και οι γονείς της Αγάπης Τσακλίδου, Γεώργιος Τσακλίδης και Ελένη Βασάρα. Η τελευταία περιέγραψε τον ελληνικό σιδηρόδρομο πριν από τα Τέμπη ως ένα σύστημα με συσσωρευμένα προβλήματα, κάνοντας αναφορά στην υποστελέχωση, στις ελλείψεις ασφαλείας και στον τρόπο με τον οποίο είχε οργανωθεί τα προηγούμενα χρόνια.
Στο ίδιο πλαίσιο τέθηκαν ζητήματα που αφορούν τη σύμβαση 717, την τηλεδιοίκηση και το σύστημα GSM-R, ενώ οι συγγενείς ζήτησαν να εξεταστούν επιπλέον πρόσωπα που είχαν καίριες θέσεις στο υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών κατά την επίμαχη περίοδο. Στο δικαστήριο τέθηκαν επίσης αιτήματα για περαιτέρω διερεύνηση στοιχείων της δικογραφίας.
Η σημερινή διαδικασία ανέδειξε έτσι ξανά το βασικό ερώτημα που βρίσκεται στον πυρήνα της δίκης: κατά πόσο οι συνθήκες που επικρατούσαν στον ελληνικό σιδηρόδρομο πριν από τη σύγκρουση ήταν γνωστές στους αρμόδιους φορείς και εάν είχαν προηγηθεί οι απαραίτητες ενέργειες για την αντιμετώπιση των κινδύνων.
Η δίκη συνεχίζεται με τις καταθέσεις συγγενών των 57 θυμάτων, ενώ συνολικά 36 πρόσωπα έχουν παραπεμφθεί σε δίκη για την υπόθεση.
