Οι δύο δήμαρχοι αντιδρούν στο ενδεχόμενο το Δημόσιο να αναλάβει κόστος άνω των 2 εκατ. ευρώ τον χρόνο και καταθέτουν δύο συγκεκριμένες προτάσεις
Ζήτημα για το μελλοντικό κόστος λειτουργίας του νέου υπόγειου τμήματος της Λεωφόρου Ποσειδώνος θέτουν από κοινού οι δήμαρχοι Γλυφάδας και Αλίμου, ζητώντας να μην επιβαρυνθεί το Δημόσιο με τη σχετική δαπάνη.
Πρόκειται για την υπογειοποίηση περίπου 1,2 χιλιομέτρων της παραλιακής, από την παραλία Αλίμου έως τη Μαρίνα Αγίου Κοσμά, έργο που συνδέεται με την ανάπτυξη της έκτασης του πρώην αεροδρομίου του Ελληνικού.
Σύμφωνα με όσα αναφέρουν οι δύο δήμαρχοι, το κόστος διαχείρισης, συντήρησης και λειτουργίας του τούνελ δεν προβλέπεται να βαρύνει τους επενδυτές και υπάρχει το ενδεχόμενο να περάσει στο κράτος. Η ετήσια δαπάνη, όπως υποστηρίζουν, ξεπερνά τα δύο εκατ. ευρώ.
Οι δήμαρχοι Γλυφάδας και Αλίμου εκφράζουν παράλληλα επιφυλάξεις για το κατά πόσο η συγκεκριμένη υπογειοποίηση μπορεί να αντιμετωπίσει το κυκλοφοριακό πρόβλημα. Κατά την άποψή τους, τα σημεία συμφόρησης στην αρχή και στο τέλος του νέου υπόγειου τμήματος θα παραμείνουν.
Στην κοινή δήλωσή τους θέτουν δύο προϋποθέσεις. Η πρώτη είναι ότι, εφόσον το κόστος λειτουργίας δεν αναληφθεί από τους επενδυτές, η Πολιτεία δεν θα πρέπει να παραλάβει το τούνελ.
Η δεύτερη αφορά το σενάριο στο οποίο το Δημόσιο αναλάβει τελικά τη δαπάνη. Σε αυτή την περίπτωση ζητούν η έκταση της σημερινής παραλιακής λεωφόρου που θα απελευθερωθεί μετά την υπογειοποίηση να περάσει στο Ελληνικό Δημόσιο και να χρησιμοποιηθεί για τον πεζόδρομο και τον ποδηλατόδρομο της Αθηναϊκής Ριβιέρας.
Οι δύο δήμοι συνδέουν το θέμα και με το γενικότερο κυκλοφοριακό πρόβλημα των νοτίων προαστίων. Εκτιμούν ότι η ανάπτυξη του Ελληνικού θα δημιουργήσει πρόσθετους κυκλοφοριακούς φόρτους, ενώ επισημαίνουν ότι η επέκταση του Μετρό στην περιοχή δεν συνοδεύεται, όπως αναφέρουν, από συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα και εξασφαλισμένη χρηματοδότηση.
Γλυφάδα και Άλιμος επαναφέρουν, τέλος, την πάγια πρότασή τους για συνολική υπογειοποίηση της Λεωφόρου Ποσειδώνος κατά μήκος του παραλιακού μετώπου, υποστηρίζοντας ότι απαιτείται ένας ενιαίος σχεδιασμός και όχι αποσπασματικά έργα.
