Αντιρρήσεις της Κομισιόν φρενάρουν το ιταλικό μοντέλο για τη βιομηχανία
Σημαντικές δυσκολίες αντιμετωπίζει η ελληνική κυβέρνηση στην προσπάθεια λήψης μέτρων για την ελάφρυνση της βιομηχανίας από το υψηλό κόστος ηλεκτρικής ενέργειας, καθώς ο σχεδιασμός που βασιζόταν στο ιταλικό μοντέλο δεν βρίσκει τη σύμφωνη γνώμη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Όπως ξεκαθαρίζεται από αρμόδιες πηγές, χωρίς ρητή έγκριση της Κομισιόν, οποιαδήποτε μονομερής εφαρμογή θα οδηγούσε σε ευθεία αντιπαράθεση με τις Βρυξέλλες.
Η βασική ένσταση της Επιτροπής αφορά το γεγονός ότι πλέον βρίσκεται σε ισχύ το νέο ευρωπαϊκό Πλαίσιο Κρατικών Ενισχύσεων για την Καθαρή Βιομηχανία, το CISAF, το οποίο, σύμφωνα με τις Βρυξέλλες, καλύπτει επαρκώς τις ανάγκες στήριξης των ενεργοβόρων καταναλωτών. Υπό αυτό το πρίσμα, θεωρείται ότι δεν υφίσταται λόγος για ειδικά εθνικά σχήματα, όπως εκείνο που εφαρμόστηκε στην Ιταλία σε προγενέστερη περίοδο, όταν δεν υπήρχε ενιαίο ευρωπαϊκό εργαλείο.
Επιπλέον, η Κομισιόν εκφράζει επιφυλάξεις για τη σωρευτική εφαρμογή του ιταλικού μοντέλου με άλλα μέτρα, όπως η ενισχυμένη αντιστάθμιση των έμμεσων εκπομπών CO₂. Κατά την άποψή της, η παράλληλη χρήση πολλαπλών εργαλείων ενίσχυσης αλλοιώνει τον ανταγωνισμό, θέση που πάντως αμφισβητείται από κράτη-μέλη όπως η Γερμανία, τα οποία ζητούν μεγαλύτερη ευελιξία στη χρήση του CISAF.
Το ελληνικό σχέδιο, όπως είχε διαμορφωθεί από το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας, προέβλεπε σταθερή τιμή ρεύματος για μέρος της κατανάλωσης των ενεργοβόρων επιχειρήσεων, σε συνδυασμό με αυξημένη αντιστάθμιση CO₂, με συνολικό δημοσιονομικό αποτύπωμα περίπου 150 εκατ. ευρώ ετησίως. Η πρόταση αυτή είχε στηριχθεί και από τον Σύνδεσμο Επιχειρήσεων και Βιομηχανιών, ως κρίσιμο εργαλείο διατήρησης της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής βιομηχανίας.
Υπό τις παρούσες συνθήκες, το ΥΠΕΝ επεξεργάζεται εναλλακτικές λύσεις, παρακολουθώντας ταυτόχρονα τις διαπραγματεύσεις άλλων χωρών με την Κομισιόν για μεγαλύτερη ευελιξία στο πλαίσιο των κρατικών ενισχύσεων. Κυβερνητικές πηγές εκτιμούν ότι εντός λίγων εβδομάδων θα ξεκαθαρίσει το τοπίο, τόσο για την αντιστάθμιση όσο και για το CISAF.
Την ίδια ώρα, εκπρόσωποι της ενεργοβόρου βιομηχανίας εκφράζουν ανησυχία για το ενδεχόμενο ανατροπής των σχεδιασμών, επισημαίνοντας ότι η απλή αντιστάθμιση δεν αρκεί για να μειώσει ουσιαστικά το ενεργειακό κόστος. Όπως τονίζουν, ακόμη και αν το ιταλικό μοντέλο καθυστερεί ή «παγώνει», υπάρχουν άμεσα και αυτονόητα μέτρα που θα μπορούσαν να εφαρμοστούν, ώστε να περιοριστεί η καθημερινή επιβάρυνση των επιχειρήσεων από το κόστος ηλεκτρισμού.
