Μια διαφορετική εικόνα της καθημερινότητας στην παλιά Αθήνα.
Πριν από την εξάπλωση των κλιματιστικών, τα καλοκαίρια στην Αθήνα αντιμετωπίζονταν με διαφορετικούς τρόπους.
Σε αρκετά σπίτια, ιδιαίτερα κατά τις ζεστές νύχτες, οι κάτοικοι αναζητούσαν δροσιά σε αυλές, μπαλκόνια και ταράτσες.
Η συνήθεια του ύπνου σε εξωτερικούς χώρους αποτελούσε μέρος της καθημερινότητας ορισμένων οικογενειών, σε μια εποχή που οι δυνατότητες τεχνητού δροσισμού ήταν περιορισμένες.
Οι ταράτσες ως καλοκαιρινά υπνοδωμάτια
Στα παλιά σπίτια και στις πρώτες πολυκατοικίες, η ταράτσα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για περισσότερες δραστηριότητες από όσες σήμερα.
Τις ζεστές νύχτες, ορισμένοι κάτοικοι μετέφεραν στρώματα ή πρόχειρα κρεβάτια σε υπαίθριους χώρους, προσπαθώντας να αποφύγουν τη ζέστη που είχε συσσωρευτεί στο εσωτερικό του σπιτιού.
Η πρακτική αυτή δεν ήταν καθολική, αλλά αποτελούσε μια γνώριμη εικόνα σε αρκετές παλιές γειτονιές.
Γιατί τα σπίτια ζεσταίνονταν τόσο
Πολλά παλαιότερα κτίρια δεν διέθεταν τη θερμομόνωση και τα συστήματα ψύξης που χρησιμοποιούνται σήμερα.
Οι τοίχοι και οι οροφές απορροφούσαν θερμότητα κατά τη διάρκεια της ημέρας και την απέδιδαν σταδιακά τη νύχτα.
Η παραμονή σε έναν ανοιχτό χώρο, όπου μπορούσε να υπάρχει καλύτερη κυκλοφορία αέρα, αποτελούσε μια πρακτική λύση.
Μια διαφορετική κοινωνική ζωή
Οι αυλές και οι ταράτσες δεν χρησιμοποιούνταν μόνο για τον ύπνο.
Ήταν χώροι συζήτησης, οικογενειακής συνάντησης και καθημερινής επικοινωνίας.
Σε πολλές γειτονιές, οι κάτοικοι περνούσαν μεγάλο μέρος των καλοκαιρινών βραδιών έξω από το σπίτι.
Πώς άλλαξαν οι συνήθειες
Η εξάπλωση των ηλεκτρικών ανεμιστήρων και αργότερα των κλιματιστικών άλλαξε σταδιακά τον τρόπο αντιμετώπισης της ζέστης.
Παράλληλα, η μεγαλύτερη πυκνότητα των κτιρίων και οι αλλαγές στον τρόπο ζωής περιόρισαν τη χρήση των κοινόχρηστων υπαίθριων χώρων.
Η ανάμνηση των καλοκαιρινών νυχτών στις ταράτσες παραμένει ένα χαρακτηριστικό στοιχείο της παλιάς αστικής καθημερινότητας.
