Υπέρογκες πληρωμές δημιουργούσαν πιστωτικά υπόλοιπα και στη συνέχεια τα χρήματα επιστρέφονταν σε τραπεζικούς λογαριασμούς ως φαινομενικά νόμιμα ποσά.
Έναν νέο μηχανισμό που φέρεται να χρησιμοποιείται για τη νομιμοποίηση χρημάτων ύποπτης προέλευσης αποκάλυψε η Αρχή Καταπολέμησης της Νομιμοποίησης Εσόδων από Εγκληματικές Δραστηριότητες.
Η πρακτική βασίζεται στην εκμετάλλευση εταιρειών παροχής υπηρεσιών κοινής ωφέλειας, χωρίς οι ίδιες να γνωρίζουν ότι χρησιμοποιούνται ως ενδιάμεσοι σε μια διαδικασία που μπορεί να καταλήξει στη νομιμοποίηση παράνομων κεφαλαίων.
Ο μηχανισμός ξεκινά με φυσικά πρόσωπα που συνάπτουν συμβάσεις με παρόχους κοινής ωφέλειας, χρησιμοποιώντας δικαιώματα μίσθωσης ή ιδιοκτησίας ακινήτων. Σε αρκετές από τις περιπτώσεις που εξετάστηκαν, τα ίδια πρόσωπα είχαν ταυτόχρονα συμβάσεις με πολλές εταιρείες και για διαφορετικά ακίνητα.
Το επόμενο βήμα περιλαμβάνει την καταβολή ποσών τα οποία είναι σημαντικά υψηλότερα από τις πραγματικές οφειλές ή δεν δικαιολογούνται από την κατανάλωση. Οι πληρωμές επαναλαμβάνονται και έτσι δημιουργούνται μεγάλα πιστωτικά υπόλοιπα.
Σύμφωνα με τα ευρήματα, σε μεγάλο αριθμό περιπτώσεων τα χρήματα προέρχονταν από κάρτες ή χρηματοοικονομικά προϊόντα ιδρυμάτων που εδρεύουν εκτός Ελλάδας.
Αφού δημιουργηθεί το πιστωτικό υπόλοιπο, ο πελάτης ζητά από την εταιρεία κοινής ωφέλειας την επιστροφή των χρημάτων. Τα ποσά καταλήγουν έτσι σε τραπεζικούς λογαριασμούς, εμφανιζόμενα πλέον ως επιστροφές στο πλαίσιο μιας συνηθισμένης και νόμιμης συναλλαγής.
Οι λογαριασμοί στους οποίους επιστρέφονται τα χρήματα είναι συχνά διαφορετικοί από εκείνους από τους οποίους προήλθαν οι αρχικές πληρωμές. Μάλιστα, έχουν εντοπιστεί περιπτώσεις στις οποίες ένας λογαριασμός δεχόταν επιστροφές από πολλούς διαφορετικούς παρόχους μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα.
Η Αρχή διαπίστωσε ότι τα ποσά που εξετάστηκαν δεν μπορούσαν να δικαιολογηθούν από τη φορολογική και οικονομική εικόνα των εμπλεκόμενων προσώπων, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις συνδέθηκαν με κεφάλαια που προέρχονταν από απάτες.
Στα βασικά προειδοποιητικά σημάδια συγκαταλέγονται οι υπερβολικά υψηλές πληρωμές λογαριασμών, οι συχνές συναλλαγές που θυμίζουν περισσότερο καταθέσεις παρά εξόφληση οφειλών, η χρήση πολλών διαφορετικών καρτών, τα υψηλά πιστωτικά υπόλοιπα και τα επαναλαμβανόμενα αιτήματα επιστροφής χρημάτων.
Η μεθοδολογία, σύμφωνα με την Αρχή, εμφανίζει αυξανόμενη συχνότητα, γεγονός που καθιστά αναγκαία τη συστηματική παρακολούθησή της από χρηματοπιστωτικά ιδρύματα και εταιρείες κοινής ωφέλειας.
